Wedstrijdverslagen

DKV Victoria 7 - WWSV 3

De dag begon met een vrolijk zonnetje. Het leek warm te worden, maar uiteindelijk was alleen de koffie bij ontvangst en de thee in de pauze waren warm. WWSV is voor ons altijd een lastige tegenstander. Alleen het A-vak was compleet. De mannen van het B-vak lieten het afweten. Peter is terug uit het ziekenhuis en we hadden verwacht dat hij alweer zou spelen. Helaas wilde hij nog even bijkomen. Michel hebben we het hele seizoen nog niet gezien. Niet in het veld in ieder geval. Vooral onze tegenstanders balen ervan als Michel niet speelt. Ivar is herstellende, maar nog niet fit genoeg. Ivar missen we wel. Hij is onze beste heer. Mieke haar pols leek hersteld, maar ze was nog niet helemaal klaar om te spelen. Gelukkig konden we beschikken over de korfbalkwaliteiten van Daan en Henk. Henk is natuurlijk nog altijd 1 van mijn helden als speler van ons eerste. We zagen onze tegenstanders. Serieuze voorbereiding. Alleen was er nog geen scheidsrechter. Miraculeus beschikten onze tegenstanders over een scheidsrechter die wel wilde fluiten en zijn scheidsrechtersoutfit bij zich had. Soms zit alles mee. We hadden moeite met scoren. Dat ging vorige week ook al niet goed. Gelukkig hadden een aantal teamgenoten getraind en dat zagen we meteen. Langzaam maar zeker kwamen we in ons ritme. Het geheel zag er goed uit totdat Pam viel. Het zag er onschuldig uit, maar ze had flink pijn en kon niet verder. We wilden Peter bellen om hem te vragen of hij in het AMC nog een bed op zijn kamer voor Pam beschikbaar had, maar Peter zat alweer vrolijk thuis. We hielden Pam nog maar even in onze kantine. Daar was het gezelliger. Probleem was dat we geen reservedame meer hadden. Gelukkig kwam Maaike net langs. Ik mocht van haar niet schrijven dat ze had meegedaan. Dat zou haar coach niet accepteren. Dus we geven haar een schuilnaam. We noemen haar gewoon ehhhhhh Maakie. Maakie kwam onvoorbereid in het veld, ze had zelfs miet eens ontbeten. En dan toch zomaar invallen in het 7e. Ze hoefde maar kort mee te doen. Cynthia had haar dochter Lotte opgedragen om met ons mee te doen. Lotte stond al aan de kant. Maakie vond dat ze ons moest laten weten dat ze had meegedaan en binnen 3 minuten had ze 2 keer gescoord. Lotte viel ook prima in. Altijd goed om weer een jonkie in het team te hebben. Leuk dat ze in wilde vallen en dan ook nog een goede wedstrijd spelen. Door al het gedoe aan het begin en het feestelijk vieren van deze overwinning konden we helaas te laat aan onze kantinedienst beginnen. Pam had zich als een bejaarde achter het raam geïnstalleerd. Linda liet zien dat taart maken een vak apart is en dat ze heerlijke taarten kan maken. Wij mannen worden toch maar mooi verwend door de dames uit ons team. Het is weer een mooi seizoen.

Harry